هادی کیادلیری افزود: توسعه پایدار یه خرد جهانی است که باید از آن استفاده کرد. اهداف تعریف شده برای دستیابی به توسعه پایدار باید با فرهنگمان انطباق داده شود تا قابلیت اجرایی پیدا کند.
وی با اشاره به مفهوم توسعه اظهار کرد: تا سال ۱۹۷۰ گمان می شد که یا باید رشد اقتصادی داشته باشی یا به محیط زیست توجه کنی. بعد نتیجه گیری شد که با یافتن راهکارهای سازگاری می توان هم رشد اقتصادی داشت و هم محیط زیست را حفظ کرد. گواه این نظر، کشورهای توسعه یافته هستند که محیط زیست سالمی دارند. در واقع هیچ کشور توسعه یافته ای را پیدا نمی کنید که محیط زیست تخریب شده داشته باشد. در مقابل هیچ کشوری با محیط زیست تخریب شده به توسعه نمی رسد.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه در این شرایط حتی در استفاده واژگان هم با دقت شود، تصریح کرد: کسی الان از واژه رشد اقتصادی استفاده نمی کند. واژگانی مثل تکامل، تغییر، گسترش، پیشرفت و توسعه هرکدام معنای متفاوتی دارند. شاخص های توسعه با شاخص های رشد متفاوت است. اگر رشد اقتصادی را در نظر بگیرید متوسط درآمد سرانه بالا می رود و رشد اقتصادی محقق می شود ولی در توسعه اقتصادی به توزیع ثروت، فقر و کیفیت زندگی نیز توجه می شود. در کنار آن به پایداری هم می پردازد. پایداری مولفه های خاص خودش را دارد.
وی افزود: در کنار مفهوم توسعه پایدار، مشارکت مردمی افزوده شده است چون مشخص شد بدون مشارکت مردمی نمی توان به توسعه پایدار دست یافت البته مشارکت مردمی نیز باید به درستی تعریف شود. مشارکت مردمی بدین معنا نیست که مسوولان تصمیم بگیرند و مردم اجرا کنند چراکه مردم هم ابزاری برای توسعه و هم هدف توسعه هستند. اگر در منطقه ای پروژه ای اجرا شود که نتیجه آن فقیرتر یا بیمارتر شدن جامعه محلی باشد، مردم فقط قربانی و برده توسعه شده اند. اجرای پروژه های توسعه ای باید منجر به رفع فقر و توانمندتر شدن مردم شود و آنان در تصمیم گیری ها نقش داشته باشند.
کیادلیری ادامه داد: کشاورزی در کشوری که حدود ۹۳ درصد آن خشک و نیمه خشک است، نمی تواند بار توسعه را به دوش بکشد اما ما این کار را انجام داده ایم و برای تحقق آن بسیاری از زمین های منابع طبیعی را صرف کشت کرده ایم. از سال ۸۳ تا ۹۹ سه میلیون و ۶۰۰ هزار اراضی باغ و دیم افزایش پیدا کرده است یعنی روزانه حدود۵۰۰ هکتار از زمین های مرتعی و جنگلی کاسته شده است.
نایب رییس انجمن جنگلبانی ادامه داد: تا توانستیم آب را برای توسعه کشاورزی مصرف کردیم. در پی آن امنیت غذایی را اشتباه تعریف کردیم چون امنیت غذایی صرفا به معنای فراوانی غذا، در دسترس بودن آن و سالم بودن غذا نیست بلکه در این مفهوم تاب آوری محیط زیست هم مطرح است. اگر توسعه پایدار به درستی تعریف و مسیر آن مشخص شود، محیط زیست نیز سالم خواهد مانند.
وی با اشاره به یک جمله معروف درباره نقش سازمان حفاظت محیط زیست گفت: بعضی افراد معتقدند محیط زیست «محیط ایست» است. من معتقدم این جمله درست است. پلیس راهنمایی و رانندگی به متخلف دستور ایست می دهد. سازمان محیط زیست در مواقعی در مقابل برخی پروژه ها مانند پتروشیمی میانکاله با قدرت «ایست» می گوید چون محیط زیست را تخریب می کند البته ما با توسعه موافقیم چون فقر در همه جای دنیا باعث نابودی محیط زیست می شود.
این استاد منابع طبیعی تاکید کرد: اجرای پروژه های توسعه ای نباید منجر به ایجاد مشکلات محیط زیستی و فقر شود. به عنوان نمونه حدود ۷۰ سال است که از شمال کشور بهره برداری می کنیم. زمانی برای اجرای طرح استراحت جنگل مبارزه می کردیم. یکی از نمایندگان می گفت مردم فقیر هستند باید از جنگل بهره برداری شود. سوال من همین بود چرا مردم بعد از دهه ها بهره برداری هنوز فقیرند؟ بعضی وقت ها ما فقر مردم را برای بهره برداری، سر نیزه می کنیم این در حالیست که مردم باید هدف توسعه باشند و فقر از بین رود و توانمند شوند.
وی تاکید کرد: برای دستیابی به این هدف ابتدا باید فهم درستی از مسائل سپس نقشه راه درستی داشته باشیم و شروع به برنامه ریزی کنیم و از حضور افراد و مدیران توانمند افراد بهره ببریم.
کیادلیری با بیان اینکه ایران رکورددار فرسایش خاک است: گفت: بر اساس نتایج یک مطالعه برای احیای حاصلخیزی خاک زاگرس سالانه باید ۵۰ درصد از درآمد نفت را برای این کار اختصاص دهیم.
معاون سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه خوشبختانه کارهای خوبی در حال انجام است، اظهارکرد: امسال با اقدامات انجام شده از سوی سازمان حفاظت محیط زیست ارزشگذاری خدمات اکوسیستم ها در هیئت وزیران مصوب شد. این کار شروع شده بود و امسال تاکید بر تمامش داریم. هر کشوری سرمایه طبیعی دارد که از دو بخش تشکیل می شود؛ یک منابع طبیعی و دوم خدماتی که منابع طبیعی ارایه می دهد. کشورهای عقب افتاده و در حال توسعه از خود منابع استفاده می کنند و کشورهای توسعه یافته از خدمات طبیعت بهره می برند.
کیادلیری در پایان گفت: زمانی که خدمات منابع طبیعی به درستی ارزشگذاری شده باشد. هزینه های زیست محیطی پروژه ها محاسبه می شود. در این شرایط پرداخت چنین هزینه هایی برای پروژه ها اصلا مقرون به صرفه نیست. اگر ارزشگذاری خدمات اکوسیستمی را به خوبی اجرا کنیم، از بسیاری از تخریب های زیست محیطی جلوگیری می شود.
